![Very Happy :D](./images/smilies/icon_e_biggrin.gif)
Teleskop w lewo i skok do Jowisza. Najpierw pow. 75x - od razu zauważyłem, że na tarczy planety jest cień któregoś z księżyców (jak kilka dni wcześniej kiedy "zaliczałem" pierwszego w tym sezonie Jowisza). Przeskok na pow. 187x i malutka dziurka w tarczy Jowisza widoczna jak na dłoni. Przejścia cieni księżyców Galileuszowych i ich samych zawsze mnie fascynowały, cienie księżyców wyglądają jak otwory po kuli z jakiegoś gargantuicznego rewolweru. Seeing był przeciętny, widać było dwa główne pasy, północny z trzema wyraźnymi zgrubieniami i południowe pociemnienie biegunowe. O dziwo na północ od pasa północnego (masło maślane) nie było nic, jasna pustka. Niestety nie było widać żadnego owalu.
![Wink ;)](./images/smilies/icon_e_wink.gif)
![Sad :(](./images/smilies/icon_e_sad.gif)
Teleskop jeszcze bardziej w lewo na Marsa. No cóż, tarczka mała, wyraźnie jajowata, widoczna czapa polarna i jakieś tam pociemnienie na środku, ale czy była to któraś z marsjańskich formacji czy zwykły efekt kontrastu z jaśniejszymi brzegami ?
W międzyczasie w przerwie pomiędzy drzewami (niestety południową część nieba mam do ok. 25 stopni zadrzewioną) pojawił się Saturn. Śliczny widok, uwielbiam takie ułożenie pierścieni, które teraz jest i będzie się pogłębiać do ich całkowitego zaniku. Przerwa Cassiniego ledwo majaczyła, ale widok był urzekający, pod tym kątem widać że pierścień to gigantyczna tarcza, bardzo plastyczny widok.
Zaczęło się robić jasno, wziąłem lornetkę i poszedłem w inną część ogrodu żeby spojrzeć na wschodni horyzont. Ok. dziesięć stopni nad nim pięknie błyszczała Wenus, a po jej lewej stronie ok. 5 stopni nad horyzontem cieniutki jak nóż rogalik Księżyca. Dla takich widoków warto nie spać do 4 rano !
Gdzieś tam poniżej Księżyca powinien być jeszcze Merkury. Szukam, ale bez skutku. Niebo było już dosyć jasne, miałem już zrezygnować, myślę ostatnia próba i, bingo ! Udało się ! Mam wszystkie pięć "starożytnych" planet widzianych podczas jednej sesji !
Letnie noce mają swoją magię, po skwarnym dniu można odpocząć w chłodzie nocy (jeśli 20 stopni to jest chłód), niby panuje spokój, ale coś tam w mroku szeleści, skrobie, drapie. Latają nietoperze, koty łażą swoimi ścieżkami. Ok. 3.30 odezwały się naraz wszystkie okoliczne kosy. Wyglądało to tak jakby czekały na rozkaz od jakiegoś ptasiego generała. Zaczął jeden a po nim, dosłowne po kilku-kilkunastu sekundach, cała reszta. Mieszkam w dość zadrzewionej okolicy i chyba każde drzewo ma swojego kosa, bo było ich słychać chyba z 15-20. Uwielbiam ich śpiew.
Kiedyś, w licealnych czasach, spędzanie w czasie wakacji całych nocy na obserwacjach było dla mnie codziennością. Nad ranem kładłem się spać, później piłka z kumplami i basen. Cały mój astronomiczny arsenał w owych czasach to była radziecka lornetka BPC5 8x30 (mam ją do dzisiaj), nieco później newton Uniwersała 76/400 i luneta ATM z obiektywem PZO 67/800 (też mam do dzisiaj). To były czasy. Młodość. Człowiek mógł spać po klika godzin, i nie musiał iść do roboty
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_e_biggrin.gif)